Waarom dit project?
In het najaar van 2000 vond er een tragische gebeurtenis plaats, waardoor de vrouwen van de Baan (de Nijmeegse tippelzone) in de Titus Brandsmakapel bijeen waren. Jacqueline van Marion, destijds pastor bij Stichting het Kruispunt Nijmegen, stelde zich in de ontmoeting met deze vrouwen de vraag: ‘Wie zijn deze vrouwen?’ ‘Wat houdt hen bezig?’
Ze besloot contact te leggen met de huiskamer De Cirkel op de Baan (de Nijmeegse tippelzone) om te kijken of aanwezigheid van Stichting Het Kruispunt Nijmegen op de Baan zou kunnen bijdragen aan de zorg voor deze vrouwen. In het begin is het zoeken geweest naar de rol die door de stichting vervuld kon worden. Om hier meer duidelijkheid in te krijgen ging Jacqueline in gesprek met koffiehuis de Verwondering. Zij bleken al veel langer op de Baan te komen en waren bekend bij de vrouwen en met de vrouwen. Er werd al snel een goede afspraak gemaakt tussen de Verwondering en Stichting Het Kruispunt Nijmegen. De Verwondering zou, zoals ze steeds gedaan hadden, de diaconale zorg voor de vrouwen blijven vormgeven, eten en drinken en presentjes met de feestdagen. Stichting Het Kruispunt Nijmegen zou in de persoon van Jacqueline van Marion, en even later samen met Winy de Kleyn, aanwezig zijn wanneer de vrouwen een praatje wilden maken. Dat sloot goed aan bij de manier waarop Stichting Het Kruispunt Nijmegen haar pastoraat verricht, luisteren naar het verhaal van mensen, aanwezig zijn bij wat hen bezighoudt en met welke vragen zij geconfronteerd worden. Die tweewekelijkse bezoeken aan de Baan zorgden ervoor dat de vrouwen Jacqueline en Winy leerden kennen, en soms kwam het dan voor, dat je er kon zijn op momenten die er werkelijk toe doen, momenten die tellen, noemen wij dat.
Halverwege 2003 nam Jacqueline afscheid van Stichting Het Kruispunt Nijmegen, haar nieuwe werkzaamheden maakten haar inzet voor de stichting niet langer mogelijk. Nog steeds denkt ze echter met een warm hart terug aan die beginperiode van ons Baanproject. Ook nu nog wordt gewerkt op de manier zoals zij er in 2000 mee begon. Inmiddels is de groep vrijwilligsters echter uitgebreid, waardoor het mogelijk is geworden wekelijks op de Baan aanwezig te zijn. Ook nu nog zijn de vrijwilligsters, nu onder leiding van Winy de Kleyn, ‘gewoon’ aanwezig om een praatje te maken en te luisteren. Nog steeds komt het dan voor dat het ineens over dingen gaat die in vertrouwen verteld worden. Vaak gaat het dan over verslaving, geweld, eenzaamheid of angst. Niet dat dergelijke gesprekken iedere keer plaatsvinden, vaker gaat het over de gewone dingen van alledag. Maar de ruimte is er.
Soms denk je dat je eigenlijk weinig bereikt, wanneer je zo’n bezoek brengt en het gaat alleen over ditjes en datjes. Het is niet altijd gemakkelijk om dan te beseffen dat je bezig bent om een vertrouwensband op te bouwen. Het vraagt veel geduld. Het verloop onder de vrouwen is ook groot, vaak zie je vrouwen maar twee of drie keer, daarna niet meer. Je werkt dan aan het opbouwen van een vertrouwensband, maar ze zijn dan ineens weg. Toch is ook dat van belang, vaak zie je die vrouwen maanden later dan weer ineens terug. Ze blijken je dan nog te kennen en komen vertellen hoe het hen in de tussentijd vergaan is. Dan begrijp je dat er toch iets gegroeid is. Je merkt dan dat de ander niet anders is, omdat ze prostituee is, zij leven met dezelfde vragen, dezelfde verlangens. Hun leven verloopt echter anders dan dat van velen. Soms zou je willen helpen, voel je de machteloosheid omdat je niets kunt veranderen aan hun soms uitzichtloze situaties. Dan moeten we ons in herinnering roepen dat dat helaas niet in ons bereik ligt en ook niet de rede is dat wij daar aanwezig zijn. Wij zijn er om te luisteren naar hun verhalen, zonder dat er gehandeld móet worden, een vrijplaats om ter sprake te brengen wat soms zo moeilijk uit te spreken is, een moment van een gelijkwaardige ontmoeting. Aanwezig zijn en blijven luisteren is dan erg van belang.
Naast de bezoeken aan de Baan is voor een tweede keer een verwenmiddag georganiseerd. De vrouwen kunnen dan in de Titus Brandsmakapel terecht om eens lekker door een schoonheidsspecialist verzorgd te worden, kapper, massage, pedicure. Beide keren vonden de vrouwen er een plek om even uit te blazen en gewoon te genieten.
Het Baanproject loopt sinds 2000. Stichting het Kruispunt Nijmegen beseft dat de kracht van het project zit in de lange adem van de verantwoordelijke vrijwilligsters door de jaren heen. De resultaten kunnen uit de aard van het werk zelf misschien niet spectaculair lijken, maar het belang ervan is groot. We beschouwen dit project dan ook als één van onze kernactiviteiten.
Voor verdere informatie kunt u contact opnemen met projectleider
Winy de Kleyn: debaan@kruispuntnijmegen.nl