De Titus Brandsma Kapel
Een bijzonder gebouw
De gedachteniskapel werd in 1960 gebouwd naar ontwerp van architect P. Dijkema uit Nijmegen. In de Titus Brandsma kapel heeft Dijkema de overgangen en relaties tussen binnen en buiten gestalte gegeven in drie ruimtelijke eenheden van verschillende grootte: het domein, de hof en de cel.
Het domein, de hof en de cel vormen een impliciete verwijzing naar het kamp, de barak en de gevangeniscel van Titus Brandsma in Dachau. Het met draden versterkte glas van de omgang roept herinneringen op aan de prikkeldraad rond het kamp. De vrijstaande en 12,5 meter hoge pyloon verwijst naar de wachttoren. De pyloon is samengesteld uit vier betonnen palen van ongelijke hoogte. Tussen de palen is een bronzen plastiek in de vorm van een kruis 
opgehangen van F. Verhaak. Jan van Eijk maakte de schildering in de absis (apocalyptische Christusfiguur) en het glasmozaïek (diagram van O.L.Vrouw van de Berg Carmel) boven de voordeur.
Het gebouw heeft een introvert en ingetogen karak-ter. De bakstenen gevels zijn gesloten en sober. Ramen ontbreken. De symmetrisch in de voorgevel geplaatste entree leidt in een rechte lijn naar het heiligdom. Beeldende kunst boven de ingang en op de achterwand legt nadruk op deze as. De afgewogen maatverhoudingen en contrasten tussen licht en donker zorgen voor een bijzondere ruimtelijke werking en een sacrale sfeer.
Gemeentelijk monument
link naar: Formele tekst in Monumentenregister Gemeente Nijmegen
Thuisbasis
Vanaf 2003 vormt de Titus Brandsma Kapel de thuisbasis van Stichting Het Kruispunt Nijmegen. Eind 2005 heeft de gemeente het gebouw definitief overgedragen en hebben Nijmeegse ondernemers de benodigde gelden bijeengebracht om hard nodige reparaties uit te voeren en de kapel in ere te herstellen.
Herinrichting
Eind 2006 en begin 2007 is de kapel opnieuw ingericht. De herinrichting werd mogelijk gemaakt door stichting Het Volksbelang 1895. Door hun bijdrage hebben we het restaureren van de glazen constructie in het dak, de aanleg van een goede verwarming en een opknapbeurt van het interieur kunnen realiseren. Na veel zweetdruppeltjes en grote inzet van vooral mensen van de straat mag het resultaat gezien worden! De ontwerpen kwamen van Martin van Engelenburg, destijds student Architectuur in Ede.